Strona główna Biuletynu Informacji Publicznej - www.bip.gov.pl
Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej we Wrocławiu
Herb Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej we Wrocławiu

Poniedziałek 21.08.2017

zaawansowane

Co warto wiedzieć przed wakacjami

Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej we Wrocławiu w ramach akcji „Przed wakacjami – co warto wiedzieć ?” przekazuje kilka praktycznych porad, o których powinni pamiętać konsumenci wybierając się na letni wypoczynek:

 

Regulacje, dotyczące warunków świadczenia przez przedsiębiorców usług turystycznych na terytorium RP, a także za granicą, jeżeli umowy z klientami o świadczenie tych usług są zawierane na terytorium RP, zawarte są w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016, poz. 187).

Przed zakupem wczasów lub wycieczki konsument ma prawo sprawdzić czy wybrane biuro turystyczne, z usług którego zamierza skorzystać, działa legalnie, tj. czy zostało wpisane do Rejestru Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych prowadzonego przez  właściwe Urzędy Marszałkowskie. Niezależnie od tego klient ma możliwość sprawdzenia, czy wybrane przez niego biuro turystyczne posiada ważną gwarancję ubezpieczeniową, bankową lub ubezpieczenie na rzecz klientów w Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych na stronie internetowej: www.turystyka.gov.pl.

Organizator jest obowiązany wydać konsumentowi wpłacającemu należność za imprezę turystyczną lub zaliczkę przekraczającą 10% tej sumy, pisemne potwierdzenie posiadania gwarancji ubezpieczeniowej lub bankowej wraz ze wskazaniem sposobu ubiegania się o wypłatę środków z tej gwarancji.

Istotnym jest także to, iż przepisy ustawy o usługach turystycznych nakładają na organizatorów imprez turystycznych obowiązek zapewnienia konsumentom, na wypadek swej niewypłacalności, pokrycia kosztów powrotu z imprezy do miejsca wyjazdu, zwrotu wpłat na imprezę w całości lub w odpowiedniej części, jeśli nie dojdzie do jej realizacji.

Organizator turystyki lub pośrednik turystyczny są obowiązani udostępnić kupującym odpowiednie informacje pisemne, a w szczególności broszury, foldery, katalogi, zawierające istotne informacje na temat imprezy lub usługi turystycznej, w sposób zrozumiały i dokładny, a co istotne – informacje te nie mogą wprowadzać klientów w błąd.

Po wybraniu oferty, lecz przed podpisaniem umowy, konsument powinien bardzo dokładnie zapoznać się z treścią umowy i zwrócić szczególną uwagę, czy nie odbiega ona od danych zawartych w ofercie oraz czy znalazły się w niej istotne i ważne dla niego informacje, m.in.:

- dokładna nazwa organizatora i jego identyfikacja NIP,

- miejsce pobytu lub trasa wycieczki,

- czas trwania imprezy turystycznej,

- cena wycieczki uwzględniająca wszystkie opłaty związane z wyjazdem i pobytem oraz okoliczności, które mogą spowodować zmianę ceny na wyższą, a także sposób zapłaty,

- rodzaj i zakres ubezpieczenia oraz dane umożliwiające identyfikację ubezpieczyciela,

- szczegółowy program wyjazdu, ze wskazaniem rodzaju i kategorii środków transportu oraz datę, godzinę, miejsce wyjazdu i planowanego powrotu,

- szczegółowe dane, dotyczące miejsca zakwaterowania, np. położenie, rodzaj i kategoria obiektu hotelarskiego, pokoje, odległość od plaży czy basenu, ilość i godziny posiłków – czy dane te są zgodne z przedstawioną ofertą,

- dodatkowe, zagwarantowane przez organizatora atrakcje, np. korzystanie z basenów, wycieczki poza miejsce zakwaterowania, opieka przewodnika, korzystanie z zabiegów zdrowotnych – czy w przypadku korzystania z powyższego konsument będzie zobligowany do wniesienia dodatkowej opłaty oraz czy będzie to zgodne z wybraną przez niego ofertą,

- sposób i termin zgłaszania reklamacji – jeśli klient  stwierdzi wadliwe wykonanie umowy, musi o tym powiadomić organizatora oraz określić swoje żądania w terminie 30 dni od zakończenia imprezy; obowiązek przyjmowania zastrzeżeń, co do jakości wykonywanych usług mają również piloci wycieczek, a zatem w przypadku nieprawidłowości występujących podczas imprezy klienci powinni niezwłocznie zawiadomić o tym organizatora; jeśli biuro nie ustosunkuje się do reklamacji na piśmie w ciągu 30 dni od dnia zakończenia imprezy lub złożenia skargi – gdy jest złożona po powrocie z wycieczki – uważa się, że uznał żądanie za uzasadnione.

- podstawy prawne umowy i konsekwencje prawne wynikające z umowy.

 

Skrócony niezbędnik podstawowej wiedzy, dla turystów zamierzających wykupić wczasy lub wycieczkę poza granicami naszego kraju, w okresie wakacyjnym:

 

Zaplanuj gdzie chcesz spędzić urlop lub pojechać na wycieczkę. 

Przy planowaniu wyjazdu za granicę należy wziąć pod uwagę aktualną sytuację polityczną w danej części świata i w danym kraju oraz koniecznie ostrzeżenia i informacje zamieszczane na stronach internetowych Ministerstwa Spraw Zagranicznych www.msz.gov.pl - dotyczące bezpieczeństwa dla danych krajów i obszarów świata. Pamiętać należy, że do krajów zaznaczonych kolorem czerwonym nie powinniśmy jechać, bo jest tam szczególnie niebezpiecznie, a zagrożenia to przede wszystkim ataki terrorystyczne.

Musimy  wiedzieć u kogo wykupujemy wczasy lub wycieczkę:

-  organizator imprezy turystycznej zwany też touroperatorem, to przedsiębiorca oferujący i organizujący całościowe usługi turystyczne; odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy;

-   pośrednik, to przedsiębiorca zawierający w imieniu klienta umowę o świadczenie usług turystycznych po znalezieniu odpowiedniej imprezy turystycznej, zgodnej z oczekiwaniem swojego klienta; odpowiada za wybór usługi i jej organizatora. Nie odpowiada natomiast za jakość usług turystycznych realizowanych przez innych przedsiębiorców:

-   agent turystyczny, pośredniczy w zawieraniu umów; nie występuje we własnym imieniu lecz działa na rzecz różnych usługodawców; nie odpowiada ani za wadliwie zawartą umowę ani za niewykonanie usługi lub jej części; w zawartej umowie musi wskazać organizatora usługi turystycznej; klienci agencji turystycznej lub agenta roszczenia wynikające z niewykonania usługi muszą kierować do firmy ( przedsiębiorcy) na rzecz której agent działał.

Sprawdźmy czy wybrany organizator działa legalnie. Aktualne rejestry organizatorów  imprez turystycznych prowadzą marszałkowie województw – właściwi ze względu na siedzibę danego przedsiębiorcy świadczącego usługi turystyczne.

W centralnej ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych, na stronie www.turystyka.gov.pl dostępne są również informacje o wybranej firmie turystycznej.

Należy zwrócić uwagę na wysokość zabezpieczenia finansowego danego organizatora imprezy turystycznej oraz czy jest ono aktualne.

Czytajmy bardzo dokładnie umowę zanim ją podpiszemy. Zwróćmy uwagę czy jest ona zgodna z propozycją złożoną przez organizatora wyjazdu i z warunkami zaakceptowanymi przez nas.

Sprawdźmy warunki i wymagania sanitarne dla kraju, do którego zamierzamy pojechać. Pomocne informacje znajdziemy na stronach internetowych Głównego Inspektora Sanitarnego oraz  Powiatowych Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych.

Należy pamiętać, że  na stronie internetowej UOKiK – www.uokik.gov.pl  zamieszczane są  poradniki i komunikaty dotyczące bezpiecznego wypoczynku w okresie wakacji.

 

Konsumencie, pamiętaj o:

 

Zawarciu umowy o dzieło na piśmie;

Pisemnym potwierdzeniu rezerwacji usługi hotelowej lub innej związanej z wypoczynkiem;

W przypadku rozbieżności lub wątpliwości co do ceny za oferowany towar  żądaj sprzedaży towaru lub usługi po cenie dla  Ciebie najkorzystniejszej;

Przy zakupie - artykułu przemysłowego sprawdź,  czy do wyrobu (o ile jest to wymagane) została dołączona sporządzona w j. polskim instrukcja opisująca zasady prawidłowego bezpiecznego użytkowania, montażu i konserwacji;

Sprawdź czy  są one odpowiednio oznakowane (zwrócić uwagę na znak CE, dane  producenta, ostrzeżenia);

Przeczytaj instrukcję użytkowania (w przypadku zabawek) oraz czy nie mają ostrych krawędzi, wybierz produkt dostosowany do wieku dziecka;

Używaj zakupiony sprzęt zgodnie z przeznaczeniem;

Przy zakupie nie kieruj się wyłącznie ceną , atrakcyjnym wyglądem;

Pamiętaj, że nie można zwrócić do sklepu rzeczy tylko i wyłącznie dlatego, że nam się nie podoba lub nie pasuje  do otoczenia- sprzedawca może odmówić przyjęcia towaru zgodnego z umową;

Przed zakupem można upewnić się czy dany produkt znajduje się w rejestrze wyrobów niezgodnych z wymaganiami dostępnym na stronie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;

W przypadku podejrzenia, że produkt może być niebezpieczny poinformuj o tym producenta lub sprzedawcę, zgłoś ten fakt do Inspekcji Handlowej lub Departamentu Nadzoru Rynku w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów;

Przy składaniu  reklamacji przedsiębiorca nie może wymagać od  nas oryginalnego opakowania (opakowanie nie jest przedmiotem sprzedaży, służy jedynie do zabezpieczenia produktu);

Jeżeli kupiona rzecz ma wadę masz prawo do reklamacji;

Przedsiębiorca nie może narzucić Ci podstawy  złożenia  reklamacji - wybierasz między gwarancją(o ile została udzielona) a rękojmią;

Niezależnie od uprawnień przyznanych w ramach gwarancji masz prawo do wykonywania uprawnień wynikających z rękojmi;

Żądaj wydania paragonu lub innego potwierdzenia zakupu;

Nie wyrzucaj paragonów. Posiadanie paragonu może ułatwić ci złożenie reklamacji.

Pamiętaj, jednak, że aby złożyć reklamację,  nie musisz posiadać paragonu fiskalnego, albowiem sprzedawca nie może uzależniać przyjęcia reklamacji od dostarczenia paragonu – są inne środki, które udowodniają okoliczności zawarcia umowy (świadkowie, wydruki z karty płatniczej, wiadomości mailowe z potwierdzeniem zawarcia  umowy);

Gdy wybierasz gwarancję, polegasz w dużym w zakresie na tym, co ustalił gwarant, który ustala jej treść;

Składając  reklamację z tytułu rękojmi możesz  żądać (dotyczy  umów zawartych po wejściu w życie ustawy o prawach konsumenta, tj.: od  25 grudnia 2014r.):

Nieodpłatnej naprawy towaru,

Wymiany towaru na nowy,

Obniżenia ceny,

Odstąpienia od umowy (tylko przy wadzie istotnej);

Należy pamiętać, że w przypadku reklamacji dotyczących umów zawartych przed 25 grudnia 2014r. mają wciąż zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zamianie Kodeksu cywilnego;

 

Zwróć uwagę na terminy:

 

·         14 dni -  termin, w ciągu którego przedsiębiorca  powinien ustosunkować się do złożonej reklamacji (rękojmia);

·         14 dni- termin na odstąpienie przez konsumenta od umowy zawartej przez telefon, internet   lub na zorganizowanym pokazie;

·         14 dni + 12 miesięcy - termin na odstąpienie od umowy w przypadku braku poinformowania konsumenta o przysługującym mu prawie odstąpienia;

·         1 rok – okres w którym konsument powinien zgłosić sprzedawcy reklamację z tytułu rękojmi i określić swoje żądania;

·         2 lata - odpowiedzialność sprzedawcy za wady rzeczy sprzedanej (nie dotyczy nieruchomości) liczony od dnia wydania rzeczy;

·         2 lata – okres gwarancji (chyba , że w dokumencie gwarancyjnym ustalono inny termin), liczony od  dnia wydania rzeczy;

·         14 dni – okres w  którym gwarant musi wykonać swoje obowiązki o  ile nie został wskazany w treści oświadczenia gwarancyjnego;

 

Reklamacja artykułów żywnościowych:

 

Wiemy, że mamy prawo reklamować wadliwy m.in. produkt elektroniczny, obuwie, pojazdy mechaniczne, meble czy usługi wykonawstwa.

Ale czy można zwrócić do sklepu kupiony przed chwilą nieświeży jogurt, albo zepsutą wędlinę, którą sprzedawczyni ukryła między plasterkami świeżej?

Jeśli nabywca spostrzeże (chociażby już w domu), że stan nabytego towaru jest niezgodny z umową: przeterminowany, zabrudzony, nieświeży lub zepsuty (na przykład przez nieodpowiednie przechowywanie; jest to istotne zwłaszcza w przypadku produktów chłodniczych – m.in. lodów, których rozmrażanie i ponowne zamrażanie może doprowadzić do pojawienia się groźnych dla zdrowia a nawet i życia gronkowców czy bakterii z grupy coli). W takiej sytuacji najlepiej udać się z powrotem do sklepu, by zwrócić wadliwy produkt. Ważne, by przed udaniem się z reklamacją do sklepu sprawdzić najpierw termin przydatności do spożycia (dlaczego to tak istotne – o tym poniżej) oraz posiadać dokument: paragon, lub fakturę potwierdzające nabycie przez nas "wadliwego" artykułu spożywczego. Wprawdzie niektóre sklepy spożywcze informują klientów za pomocą popularnego zwrotu, iż „po odejściu od kasy reklamacji nie uwzględnia się”, ale to tylko psychologiczna presja, by kupujący nie podejmowali prób zwrotu artykułów. Pamiętajmy, każdy zakupiony towar czy usługę można zareklamować – dotyczy to także produktów spożywczych. Sklep nie ma prawa odmówić przyjęcia reklamacji; jego obowiązkiem jest rozpatrzenie zgłoszenia.

 

Konsumencie pamiętaj:

 

Obecnie nie ma szczególnych przepisów regulujących zasady reklamowania artykułów żywnościowych. Reklamujemy je tak samo, jak artykuły przemysłowe;

Towary żywnościowe reklamujemy zawsze w sklepie, w którym dokonaliśmy zakupu.

Na zgłoszenie  mamy 2 lata, to jednak reklamację żywności trzeba bezwzględnie złożyć jeszcze przed upływem terminu jej przydatności lub daty minimalnej trwałości

Środki spożywcze oznakowane datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia mogą znajdować się w obrocie do tej daty lub terminu. Po upływie daty lub terminu

nie będzie można złożyć reklamacji, chyba że podstawą reklamacji jest wada, na którą ww. terminy nie mają wpływu;

W przypadku złożenia reklamacji możemy żądać zwrotu pieniędzy, obniżki ceny zakupu, wymiany produktu na właściwy;

Sprzedawca ma 14 dni na rozpatrzenie naszej sprawy.

Sprawdzenie terminu przydatności do spożycia pozwoli uniknąć przykrych starć z właścicielem czy kierownikiem sklepu. Kupując produkty o krótkim terminie przydatności, np. niepasteryzowane mleko, weźmy pod uwagę, że czas na jego spożycie bez skutków ubocznych wynosi najczęściej 1 dzień. Jeśli więc po dwóch dniach zorientujemy się, że mleko – mimo właściwego przechowywania go w lodówce – zepsuło się, nie będzie można złożyć reklamacji, gdyż termin przydatności produktu minął wcześniej.

Zgodnie z  ustawą z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 149) środki spożywcze oznakowane datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia mogą znajdować się w obrocie do tej daty lub terminu. Za wprowadzenie do obrotu lub użycie do produkcji środka spożywczego po upływie terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości grozi grzywna.

W spornych kwestiach pomocą służą klientom także organizacje konsumenckie, wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej oraz oddziały Sanepidu, które mogą wkroczyć do sklepu. Federacje i stowarzyszenia konsumenckie udzielają także porad prawnych – to może być przydatne zwłaszcza w sytuacji większych problemów z właścicielem sklepu, który nie chciałby uznać swojej odpowiedzialności.

 

Bezpieczeństwo mebli ogrodowych, tj.: mebli do siedzenia, stołów użytkowanych na kempingu, na zewnątrz domu i miejscach publicznych:

Świadomy konsument wybierając meble ogrodowe, takie jak: taborety, krzesła ogrodowe, fotele ogrodowe, ławki ogrodowe, leżaki, podnóżki, stoły i stoliki do kawy, pomocniki ogrodowe na kółkach, w celu ochrony przed zagrożeniami powinien upewnić się że:

wszelkie krawędzie i narożniki mające bezpośredni kontakt z użytkownikiem są zaokrąglone lub zukosowane, a inne krawędzie i elementy dostępne w trakcie użytkowania mebli ogrodowych są wolne od zadziorów i/lub ostrych krawędzi;

zakończenia nóg wykonanych z rur lub innych profili zamkniętych są zakryte lub zaślepione;

zagrożenie przycięcia i przyciśnięcia występuje wyłącznie w trakcie rozkładania i składania mebli i jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem, że użytkownik jest w stanie panować nad wykonywanymi ruchami i może zaprzestać wywierania siły natychmiast, gdy odczuje ból.

Istotne – a często pomijane – jest również zapoznanie się z instrukcją obsługi mebli ogrodowych. Tuż przed użyciem koniecznie należy sprawdzić czy mebel jest właściwie zmontowany, nie posiada żadnych uszkodzeń, a masa naszego ciała nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego obciążenia, które powinno być każdorazowo umieszczone bezpośrednio na meblu.

 

Wiele osób będzie odpoczywało  m.in. w miejscowościach wypoczynkowych na terenie całego kraju. Wiąże się to także z korzystaniem z ofert różnego rodzaju barów, restauracji i restauracji typu fast-food. Posiłki często będziemy spożywać w biegu, w różnych miejscach. Na co jednak warto zwrócić uwagę, aby nie być zaskoczonym, albo rozczarowanym?

Doświadczenia Inspekcji Handlowej wskazują, że konsumenci nie są należycie informowani o ofertach zakładów gastronomicznych i często nie znają możliwości dochodzenia swoich praw.

Konsumenci nie otrzymują pełnych informacji odnośnie ilości nominalnych napojów i potraw, których dotyczą podane do ich wiadomości ceny. Przedsiębiorcy nie wywieszają  cenników w miejscu ogólnodostępnym wewnątrz lub na zewnątrz lokali gastronomicznych. Zdarzają się zawyżenie należności za zakupy poprzez wydanie potraw z niedowagami, napojów z niedomiarami, bądź sporządzonych niezgodnie z recepturami, ważeniem wg wagi brutto itp. W jadłospisach restauracji zdarza się, że deklarowane są potrawy np.: sałatka z oscypkiem, w miejsce którego używa się tańszego substytutu, a oscypka nie ma w ogóle na stanie magazynowym lub sałatkę z serem Feta, w miejsce którego stosuje się tańsze zamienniki, pizzę z serem, w miejsce którego stosowane są produkty seropodobne, w innych sprzedawane jest tańsze piwo zamiast deklarowanego droższego o charakterystycznych walorach smakowych.

W lokalach gastronomicznych używa się nielegalizowanych przyrządów pomiarowych, a zdarzały się przypadki użycia zwykłych wag kuchennych. Zastrzeżenia wnoszono również do stanu sanitarnego placówek gastronomicznych. Nierzadko stwierdzano także używanie przeterminowanych artykułów spożywczych do przygotowania potraw.

W takich przypadkach, jak wyżej wspomniane, znajomość podstawowych przepisów, czujność konsumentów mogą być przydatne w wyborze dotyczącym korzystania z usług tego lub innego lokalu.

 

Przede wszystkim powinniśmy zwrócić uwagę na:

 

- po pierwsze - dane zawarte w cenniku, czyli czy określono wielkość porcji, zawartość podstawowego składnika potrawy, cenę odnoszącą się do konkretnej ilości porcji,

- po drugie - wykazać zainteresowanie zamówieniem, np. zapytać, czy żądana potrawa jest sporządzana ze świeżych surowców, jaka będzie to kawa, o jej ilość, 

- po trzecie - zwrócić uwagę na lokal, w którym mamy zamiar spożyć posiłek, w jaki sposób są podawane posiłki, jeżeli istnieje taka możliwość - jak są przygotowywane (np. w przydrożnych barach),

- po czwarte - przeanalizować treść wydanego paragonu i jego zgodność z zamówieniem.

 

Przy korzystaniu z usług hotelarskich konsument powinien wiedzieć, iż przedsiębiorca prowadzący taki obiekt ma ustawowe obowiązki w zakresie:

- prawidłowości uwidaczniania cen tj. przedsiębiorca w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów powinien uwidocznić cennik świadczonych usług wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług;

- jednocześnie świadczący tego rodzaju usługi powinien w obiekcie hotelarskim umieścić w widocznym miejscu:

nazwę oraz siedzibę lub imię i nazwisko, a także adres przedsiębiorcy świadczącego usługi hotelarskie w tym obiekcie;

tablicę określającą rodzaj i kategorię obiektu;

informację o zakresie świadczonych usług wraz z podstawowymi cenami;

informację o przystosowaniu obiektu do obsługi osób niepełnosprawnych.

 

Przedsiębiorcy świadczący usługi przewozu osób taksówką osobową („TAXI”) mają ustawowy obowiązek uwidaczniania w pojeździe  w miejscu widocznym (boczna lub tylna szyba) cennika zawierającego ceny usługi przewozu osób oraz pobierania opłat za świadczoną usługę zgodnie z tym cennikiem i wydawania dokumentu potwierdzającego wykonanie usługi (wydruk z taksometru).

Wytworzył:
Magdalena Trzewiczek
Udostępnił:
Marta Będkowska
(2017-06-23 14:45:12)
Ostatnio zmodyfikował:
Marta Będkowska
(2017-06-23 14:46:30)
 
 
ilość odwiedzin: 1049517

Biuletyn Informacji Publicznej wykorzystuje pliki cookies.

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Więcej informacji na stronie Polityki Prywatności.

X